|
| bûn |
Konjugation von sein.
| | |
| Präsens | Perfekt/ Präteritum | Aorist
| Ez im
| Ez bûm
| Ez dibûm
| Tu yî
| Tu bûyî
| Tu dibûyî
| Ew e
| Ew bû
| Ew dibû (ye)
| Em in
| Em bûn
| Em dibûn
| Hûn in
| Hûn bûn
| Hûn dibûn
| Ew in
| Ew bûn
| Ew dibûn
| |
| Plusquamperfekt | Futur I | Futur II
| Ez bûbûm
| Ez ê bibim
| Ez ê bûbim
|
| Tu bûbûyî
| Tu yê bibî
| Tu yê bûbî
|
| Ew bûbû
| Ew ê bibe
| Ew ê bûbe
|
| Em bûbûn
| Em ê bibin
| Em ê bûbin
|
| Hûn bûbûn
| Hûn ê bibin
| Hûn ê bûbin
|
| Ew bûbûn
| Ew ê bibin
| Ew ê bûbin
| |
| Konjunktiv Perfekt/ Präteritum (Existiert so im deutschen nicht) | Imperativ (Von lat. imperare ‚befehlen) |
| Ez bûme
|
|
|
| Tu bûyî
| bibe !
|
|
| Ew bûye
|
|
|
| Em bûne
|
|
|
| Hûn bûne
| bibin !
|
|
| Ew bûne
|
|
| |
 © 2011 • ferbun.de |